اين الفت قلب‌ها مسأله‌اى است بسيار مهم كه يكى از معجزات پيامبر صلى الله عليه و آله به حساب مىآيد . خداوند به پيامبرش مىفرمايد : « . . . لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِى الْأَرْضِ جَمِيعاً مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قلوبهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ . . . » ؛ اگر تمام آنچه را روى زمين است صرف مىكردى كه ميان دل‌هاى آنها پيوند دهى ، نمىتوانستى ؛ ولى خداوند در ميان آنها پيوند ايجاد كرد » . « 1 » اما اينكه الفت به چه وسيله‌اى ايجاد شده است در آيهء ديگر بيان مىكند : « فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ . . . » ؛ به سبب رحمت الهى ، در برابر مؤمنان ، نرم و مهربان شدى ! و اگر خشن و سنگدل بودى ، از اطراف تو پراكنده مىشدند » . « 2 » اين اخلاق پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه باعث جذب مردم به آن حضرت و الفت مردم با يكديگر شد . دربارهء حسن خلق پيامبر صلى الله عليه و آله و عفو و گذشت و عطوفت و مهربانى آن حضرت سخن زياد گفته شده كه براى همه ما درس اخلاق مىباشد و در حديثى كه امام حسين عليه السلام از على عليه السلام دربارهء ويژگىهاى زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله و اخلاق آن حضرت سؤال كرد و على عليه السلام به طور مشروح پاسخ آن را داد كه ما بخشى از اين حديث را ذكر مىكنيم : رفتار پيامبر صلى الله عليه و آله با همنشينانش چنين بود : « دائِمَ البِشْرِ ، سَهْلَ الخُلُقْ ، لَيِّنَ الجَانِبِ ، لَيْسَ بِفَظٍّ وَلا غَلِيظٍ وَلا صَخّابٍ وَلا فَحّاشٍ وَلا عَيّابٍ وَلا مَدّاحٍ ، يَتَغَافَلُ عمّا يَشْتَهي ، فَلا يُؤيِسُ مِنهُ ، وَلا يُخِيِّبُ فيهِ مُؤَمِّليهِ ، قد تَرَكَ نَفْسَهُ مِنْ ثلاثٍ : المِراءِ والإكثارِ وَما لا يَعْنِيهِ ، وَتَرَكَ النّاسَ بين ثلاثٍ : كانَ لا يَذمُّ أَحَداً ولا يُعَيِّره ولا يَطلُبُ عَثَراتِه ولا عَوْرَتَهُ ؛ دائماً خوشرو و خندان و سهل الخلق و ملايم بود ، هرگز خشن و سنگدل و پرخاشگر و بدزبان و عيب‌جو و مديحه‌گر نبود ، هيچ كس از

--> ( 1 ) . انفال ، آيهء 63 ( 2 ) . آل عمران ، آيهء 159